Dziś dalsza część tekstu o sezonie 2004/05. Rozpoczynamy tam gdzie skończyliśmy czyli okolice 10 września 2004, kiedy to zaplanowany był mecz z Unią Oświęcim w Krakowie Mecz ten został jednak przełożony, z uwagi na brak lodu w Krakowie, Cracovia udała się więc do Sanoka, gdzie bez większych problemów pokonała drugiego beniaminka, 4:1, a pierwszą bramkę w sezonie zdobył Dalibor Rimsky. To co się działo następnie wprawiło w osłupienie wszystkich, Pasy kroczyły od zwycięstwa, do zwycięstwa, w pokonanym polu pozostały Podhale Nowy Targ, GKS Tychy, TKH Toruń, Stoczniowiec Gdańsk i GKS Katowice. Cracovia była nawet przez moment liderem ekstraklasy, a warto dodać, że wszystkie mecz graliśmy na wyjazdach. Wreszcie przyszdł pierwszy mecz z Unią...

Unia także grała bardzo dobrze i mecz w Oświęcimiu był meczem o fotel lidera. Do sędziowania dostał go pna Przemysław Kępa z Nowego Targu, który jednak nie był jeszcze przygotowany (debiut ligowy!) do sędziowania takich meczy. Cracovia rozpoczęła z animuszem, walczyła jak równy z równym z Mistrzem Kraju, ciężko było się wyznać, kto mistrz a kto beniaminek. Wreszcie bramka dla Pasów! Euforia wśród biało-czerwonych kibiców - prowadzimy w "jaskini lwa" 1:0!. Niedługo potem Pavel Urban podwyższa na 2:0. Lecz tu do akcji wkracza pan Kępa. Bramka nie zostaje uznana, za chwilę dostajemy 2 kary i w sytuacji 5:3 robi się remis, a zachwilę Unia wychodzi na prowadzenia, widać zmęczenie naszych graczy, ale walczą. Jednak w trzeciej tercji Paweł Kozendra jest bezradny kiedy to Waldemar Klisiak fauluje go, sędzia nie zauważa puszcza grę, w wyniku czego Klisiak znajduje się w sytuacji sam na sam z Radziszewskim i pokonuje podporę Pasów. Podłamana Cracovia dostaje jeszcze jedną bramkę - mecz kończy się wynikiem 4:1 dla Unii. Ale i tak wielkie brawa otrzymują nasi zawodnicy. Potem bywało już różnie, generalnie drużyna gra w kratkę. Wreszcie gramy we własnej odnowionej hali - w debiucie, połączonym z pożegnaniem Romka Stebleckiego przegrywamy z GKS Tychy. Różne koleje losu spotykają Pasiaków, piękna wygrana z Podhalem w stosunku 5:1, przyćmiona zostaje beznadziejnymi meczami z Toruniem. Emocjonujące, stojące na wysokim poziomie mecze ze stocznią, kontrastują z koszmarnie wymęczonymi zwycięstwami nad słabiutkim GKS Katowice. Bolesna i dotkliwa jest porażka w Oświęcimiu, w trakcie ciągnącej się epidemii grypy w drużynie, kiedy to przegrywamy aż 10:3 po bardzo mizernym naszym występie. W międzyczasie następuje zmiana na stanowisku głównego szkoleniowca - zostaje nim Czech Rudolf Rohacek, trener Nahuńko zostaje drugim trenerem drużyny. Debiut Rohacek ma okazały - wspomniane 5:1 z Podhalem. Potem znowu w kratkę, ale powoli widać zmianę nastawienia, Cracovia z ultradefensywnej taktyki, przechodzi na bardziej ofensywną i co prawda jest różnie z wynikami, ale mecze stają się coraz ciekawsze. Wspomnieć też należy o zmianach kadrowych w początkowej fazie sezonu kontuzję łapie Dalibor Rimsky, długo trwa poszukiwanie nowego obcokrajowca, wreszcie w drużynie pojawia się Roman Tomas. Początkowo krytykowany pod koniec sezonu staje się ulubieńcem wszystkich kibiców Pasów. W drużynie w trakcie już rozgrywek pojawiło się kilku innych graczy, najwcześniej przyszedł Sławomir Wieloch znany z występów w Unii Oświęcim, doświadczony zawodnik, który bardzo pomógł naszej drużynie uspokoić grę. Na koniec okresu transferowego, doszli jeszcze Tomasz Kosiński i Tomasz Maciążek Rafał Bibrzycki, Patryk Noworyta, Adrian Chabior i Dariusz Musiał, dla którego był to powrót do Cracoviii do hokeja po 5 latach. Po przerwie świątecznej Cracovia już w nowym składzie zaczęła grać coraz lepiej, przynosząc coraz więcej radości swoim sympatykom zdażyły się słabsze mecze jak z Toruniem czy Podhalem. Ale remis i wygrana z Unią były mocnym akcentem na zakończenie sezonu. Tym bardziej że należy wspomnieć że remis 3:3 z Oświęcimiem był bardzo kotrowersyjny, a zawodnicy, trenerzy, działacze i kibice Pasów mieli bardzo duże pretensje do sędziego Włodziemierza Zarodkiewicza, który niewątpliwie wypaczył wynik meczu, za co zresztą został zawieszony przez PZHL. W playoff wchodzimy z piatego miejsca a mogło być zdecydowanie lepiej, bo przecież do Podhala mamy zaledwie jeden punkt straty w tabeli końcowej, a do Torunia cztery.Sezon jak na beniaminka bardzo udany i jeszcze nie zakończony, bo Cracovię stać na sprawienie niespodzianki w playoff. Słówko jeszcze o transferach, mówiliśmy o zawodnikach którzy przyszli do Cracovii, warto też powiedzieć o tych którzy odeszli - przestali grac w tym sezonie wychowankowie Cracovii Dominik Pawlik, Jarek Drozdowicz, Marcin Malacz - jest to niewątpliwa strata dla hokeja w Cracovii, szkoda że niedobrze ułożyły się stosunki i współpraca na linii klub - zawodnicy w tym przypadku. Miejmy nadzieję że jednak Dominik czy Jarek powrócą do gry, bo Marcin Malacz definitywnie zapowiedział konice kariery...
Już niedługo trzecia część tekstu w której przyjżymy się poszczególnym zawodnikom a także przedstawimy wszystkie "naj..." sezonu